I Think ....

ช่วงวันศุกร์ที่แล้วมีข่าวเล็กๆข่าวนึงปรากฏอยู่ตามสื่อถึงแนวคิดที่จะนำเอาวัดเข้ามาอยู่ในห้าง จุดประสงค์ก็เพื่อให้คนรุ่นใหม่ได้ใกล้ชิดพุทธศาสนามากขึ้น พอได้รู้ข่าวนี้ก็ทำให้ผมคิดถึงครับว่า ตอนนี้มีอะไรบ้างแล้วที่เข้ามาอยู่ในสิ่งที่เรียกว่า ห้างสรรพสินค้า? สิ่งแรกๆที่ผมนึกถึงเลยคือ ธนาคาร ครับ ถ้าถอยหลังไปสัก 15 ปีก่อนแล้วจะบอกกับเพื่อนว่า เดี๋ยวขอตัวไปฝากเงินในห้าง คงมีหลายคนไม่เชื่อหรือคิดว่าเมามาหรือเปล่า แต่ตอนนี้กลายเป็นเรื่องที่เห็นกันดาษดื่นและมีการแข่งขันกันสูงมากในความพยายามที่จะยึดพื้นที่ของห้างเพื่อเปิดสาขาย่อย ลำดับต่อมาคงจะเป็น ไปรษณีย์ ไม่ว่าจะเป็นของทางเอกชน หรือไปรษณีย์ไทยมาเปิดเองก็ตาม ไล่มาอีกก็จะมีตั้งแต่ ร้านอาหาร ซึ่งเหมือนจะปกติ แต่ก็มีปรากฏการณ์ที่น่าสนใจในปัจจุบันที่ร้านอาหารจีน ไม่ว่าจะเป็นเจ้าดั้งเดิมที่เคยเปิดมาในสมัย 30 ปีขึ้นไป หรืออย่างหน้าใหม่ๆ เช่น ซั่งไฮ่เสี่ยวหลงเปา ที่พยายามจะปรับปรุงการขายอาหารจีนให้เข้ากับ Lifestyle ในยุคปัจจุบัน รวมถึงร้านอาหารในหลายๆสัญชาติ ไม่ว่าจะเป็นอาหารญี่ปุ่น อาหารไทย อาหารฝรั่ง และ Franchise ระดับโลกต่างๆ ที่แข่งขันกันอย่างหนัก รวมไปถึงร้านอาหารประเภทอาหาร เครื่องดื่ม เบาๆ สบายๆ ประเภทร้านกาแฟหรือเบเกอรี่ อย่างเช่น Starbucks หรือแม้แต่ร้านที่แต่ก่อนไม่มีวี่แววว่าจะมาอยู่ในห้างกับเขาด้วยอย่าง มนต์นมสด ในยุคนี้ก็มาเปิดด้วย

ถ้าให้เขียนรายละเอียดทั้งหมดใน Blog นี้คงจะใช้พื้นที่ในการไล่ชื่อและหมวดที่เยอะมากเลยครับ ก็จะไล่เป็นหมวดไปแล้วกันกับเรื่องมาตรฐานจนถึงเริ่มมีความแปลกๆ เช่น ซูเปอร์มาร์เกต ร้านเสื้อผ้า Brand Name ลาน Bowling โรงภาพยนตร์ ร้านหนังสือ ConventionHall ร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้า ร้านขายเพลง วิดีโอ เกมส์ ร้านเครื่องเขียน ร้านตัดผม บริการรับจองบัตรต่างๆ Giftshop Factory Outlet ศูนย์บริการโทรศัพท์ โรงยิม ตลาดเปิดท้ายขายของ ศูนย์ซ่อมบำรุงของต่างๆ สถาบันกวดวิชา พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ สวนน้ำ สวนสัตว์ ผมมั่นใจว่าผมไล่ไม่หมดแน่ๆครับ ใครมีอะไรเพิ่มต่อมา post ได้เลย แต่สิ่งที่ใหม่ที่สุดในไทยตอนนี้คือการนำเอา Aquarium ขนาดใหญ่มาอยู่ในชั้นใต้ดินของห้าง Siam Paragon นี่แว่วๆอีกว่าจะมีโครงการยกโรงพักไปไว้ในห้างให้ไปเสียค่าปรับ แจ้งความได้อย่างสะดวกสบายและเพลิดเพลินไปกับการ Shopping ในเวลาเดียวกัน ตรงนี้คงเป็นภาพที่ชัดเจนอย่างนึงครับสำหรับวิถีชีวิตแบบ Metro Life (อันนี้ก็อยู่ในรถไฟใต้ดิน) ที่เป็นอยู่ในทุกวันนี้ จะเป็นด้วยความตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจก็แล้วแต่ ที่มีการรวมศูนย์กลางการทำกิจกรรมเกือบทุกอย่างในชีัวิตประจำวันมาอยู่ในห้างสรรพสินค้าทำให้เหมือนกับการจำลองโลกมา จนบางทีคนก็มีความเคยชินเวลาไปทำอะไรก็ไปที่ห้างตลอด

ผมเคยคิดในบางครั้งนะครับว่า จริงๆแล้วบางกิจกรรมที่เกิดขึ้นในห้างน่าจะมีการกระจายเป็นสถานที่เฉพาะเพื่อให้เกิดการกระจายและการจัดกลุ่มพื้นที่ หรือ องค์ประกอบต่างๆในการแบ่งพื้นที่ในกรุงเทพ ที่ยังมีหลายๆส่วนในเขตรอบนอกหรือกลางเมืองที่ยังไม่ได้มีการพัฒนาพื้นที่ให้เป็นแหล่งต่างๆ แต่ปัญหาใหญ่ที่สุด และยังเชื่อว่าอมตะนิรันดร์กาลอยู่เสมอ คือ ตราบใดที่กรุงเทพยังไม่มีการวางแผนในการเติบโตของเมืองอย่างที่มีการวางแผนตามความเหมาะสมจริงๆ และระบบการขนส่งมวลชนยังเป็นเครื่องมือที่เอามาใช้สำหรับผู้ที่มีความจำเป็นในการยึดครองอะไรบางอย่าง เมื่อนั้นเราก็คงยังต้องเห็นหลายๆสิ่งทยอยเข้ามาอยู่กันในห้างสรรพสินค้าเรื่อยๆล่ะครับ