ช่วงนี้กำลังเริ่มไปเรียนเกี่ยวกับการใช้พู่กันจีนทั้งเพื่อการเขียนตัวอักษรและภาพวาดจีนครับ การเรียนพู่กันจีนก็มีเรื่องของทั้งภาคทฤษฏีและปฏิบัติ ไปนั่งเรียนทีหนึ่งก็ได้รู้ประวัติและเหตุผลต่าง ๆ ในงานเขียนและการใช้พู่กันเพื่อวาดตัวอักษรและภาพมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่มีเรื่องหนึ่งที่น่าสนใจมากจนอยากจะเขียนถึง นั่นก็คือสีขาวของภาพวาดจีนครับ


ภาพวาดจีนที่ใช้พู่กันจีนมีเอกลักษณ์หลายอย่างครับ ตั้งแต่การใช้น้ำหนักของหมึก ความจาง-เข้มข้นของหมึก แรงตวัด แรงกดที่เขียนเพื่อถ่ายทอดความรู้สึกต่าง ๆ ของศิลปินหรือผู้เขียน แต่สิ่งที่ทำให้ภาพวาดจีนแตกต่างจากโลกตะวันตกมากที่สุด นั่นก็คือ สีขาว หรือพื้นที่ที่ไม่ได้วาดนั่นเอง

เราจะคุ้นเคยกับภาพวาดในฝั่งตะวันตกที่ต้องวาดให้เต็มพื้นที่ ลงสีทุกตำแหน่งบนผืนผ้าใบ แต่แนวคิดการวาดภาพของจีนนั้นต่างกันไปครับ จีนจะไม่วาดภาพให้เต็มพื้นที่ แต่จะแบ่งสีขาวไว้เป็นความว่าง ให้ผู้ที่ดูภาพนั้นได้จินตนาการเอง บางภาพสีขาวก็แทนด้วยหมอก ด้วยเมฆ หิมะ ทะเลทราย น้ำตก บึง หนอง ฯลฯ

ปล่อยและเปิดให้คนได้จินตนาการและซึมซาบ

 

 

แม้บางครั้งศิลปินจะเขียนกลอนประกอบลงในภาพวาดไปด้วยเพื่อให้ชัดเจนขึ้น แต่น้ำหนักของตัวอักษรก็บอกอีกนั่นแหละครับว่าคนวาดต้องการที่จะสื่ออะไร เส้นหนักแน่น แข็ง เบาบางหรือโรย ๆ บางภาพยังมีการสื่อความหมายเป็นคติสอนใจอีก อย่างเช่นภาพนกตัวใหญ่ทักทายนกตัวเล็ก "หนีห่าว" ที่แฝงความหมายลึก ๆ ถึงการให้ความเมตตาต่อผู้น้อย หรือคนที่ตัวเล็กกว่าเรา

หลังจากได้ลองดูภาพวาดจีนไปเรื่อย ๆ และพิจารณาถึงความว่างที่แฝงจินตนาการให้คนที่เสพงานศิลปะ ผมนึกถึงอีกเพลงหนึ่งที่พออธิบายเรื่องราวที่ใกล้เคียงกับสีขาวของภาพวาดจีนได้

"เด็กหนีไม่ยอมเรียน โดดเรียนเพราะเหตุใด ลองตอบกันไหม เด็กไปเพราะใจเบ่ง แม่ให้ไปขายของ ครูสอนไม่ดีเอง เด็กรักเป็นนักเลง...อื่น ๆ อีกมากมาย"

 

 

ดูภาพวาดจีนแล้วลองมาย้อนดูตัวเองครับ ถ้าเราลองเติมสีขาวให้กับเรื่องราวเหมือนภาพวาดจีน เราอาจจะพบเหตุผลและเรื่องราวข้างหลังอีกมากมาย ภายใต้ภาพที่อยู่ตรงข้างหน้า ความงามและความเข้าใจในภาพก็จะปรากฏขึ้นมาเหมือนงานศิลปะครับ บางครั้งผมอาจจะจินตนาการได้ว่าภาพวาดม้ากำลังตะลุยทะเลทราย แต่อีกคนก็บอกว่ายังเตะหิมะอยู่เลย คนที่สามก็เข้ามาบอกว่ากำลังวิ่งลุยน้ำอยู่ต่างหาก

แต่ละเรื่องเป็นเรื่องอื่น ๆ อีกมากมายครับ หากเราเติมความว่างลงไปในภาพ บางทีเราอาจจะเข้าใจอะไร ๆ ได้มากขึ้นจากภาพเดิม ๆ ที่เราสัมผัสในคราวแรก

"อาจจะจริงที่เราเห็นอยู่ เผื่อใจไว้ที่ยังไม่เห็น...........  อื่น ๆ อีกมากมาย มากมาย "

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ภาพสวยแฮะ ให้อารมณ์หมองเศร้าและอิสระดีจังเลย

โลกนี้ยังไม่อะไรที่เราไม่เห็นอีกเยอะแยะเลยค่ะ ^^

#1 By ~ คุณใบเตย ~ on 2009-11-11 06:48

การมองภาพมันก็แล้วแต่มุมมองของแต่ละคน คิดว่านะคะ และอคติของแต่ละคน เขาอาจจะมองถูกแต่เราอาจจะมองผิด หรือเขาอาจจะมองผิดแต่เราอาจจะมองถูกก็ได้

อาจจะไม่ต้องแต่งแต้มสีอะไรลงไปเลยก็ได้ ปล่อยให้ขาวว่าง ใสสะอาด เป็นบางส่วนของผ้าใบ น่าจะดี

#2 By คนนอกระบบ on 2009-11-11 09:46

เป็นภาพวาดที่มีเอกลักษณ์ชัดเจนดีครับ big smile

#3 By clock on 2009-11-11 10:02

ปล่อยว่างให้คิดและจินตนาการสินะคะ
ปรัชญาจีนนี่แจ่มจริงๆค่ะcry
"ความว่าง" มีอะไรมากกว่าที่เห็น
สีขาวเป็นอีกสีหนึ่งที่ถ่ายทอดอารมณ์ได้ดีเช่นกัน...เนอะ

#5 By MushroomGirL on 2009-11-11 18:33

ออเป็นหนึ่งคนนะที่ชอบภาพวาดพู่กันมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
คือมันน่าทึ่งมาก ที่จิตรกรจะจินตนาการรูปทิวทัศน์ต่างๆแล้วบรรจงวาดออกมาด้วยสีดำเพียงสีเดียว
มันสวยแบบไม่ต้องเติมแต่ง..
ชอบมากๆๆ

#6 By SweetPuff on 2009-11-11 21:37

ภาพที่ได้รับการแต่งเติมอย่างเรียบง่าย

big smile

#8 By finch on 2009-11-15 07:29