สิ่งที่เราจะคุ้นชินกับหนังสือพิมพ์ไทยมาตลอดก็คือข่าวหน้าหนึ่งครับ โดยเฉพาะลีลาการพาดหัวที่หวือหวาอย่างที่เห็นข้างบนครับ เพราะฉะนั้นแล้ววันนี้จะมา lecture วารสารศาสตร์แบบกระทัดรัดใน exteen ครับว่าทำไมเค้าถึงพาดหัวกันแบบนี้

เหตุผลที่หนังสือพิมพ์แบบไทย ๆ เค้าพาดหัวกันแบบนี้ สาเหตุหลัก ๆ เลยคือความเป็นหนังสือตลาดที่ทุกคนอ่านกัน และไม่ทราบว่ากลุ่มคนอ่านจะเป็นใครบ้าง จึงต้องใช้ภาษาไทยในการพาดหัว และหลีกเลี่ยงการใช้ภาษาอื่นมาปะปนในการอธิบายความ รวมถึงคำที่มาจากภาษาต่างประเทศก็ต้องหาำคำไทยมาอธิบายแทนให้ได้ รวมถึงชื่อคน ชื่อเฉพาะอย่าง "เคอิโงะ" ก็ต้องสะกดเป็นภาษาไทย จะมาสะกดว่า Keigo ไม่ได้ครับ

ถัดมาเป็นปัญหาของการพาดหัวบ้างครับ เนื่องจากหนังสือพิมพ์ฉบับจริงจะต้องวางอยู่บนแผง และถูกพับครึ่งอยู่ข้างบน เพราะฉะนั้นแล้วจะต้องจับข่าวที่มีความสำคัญมากที่สุดขึ้นมาก่อน ยกเว้นถ้าในวันนั้นมีข่าวสำคัญของราชวงศ์ หรือศัพท์เทคนิคว่า "ข่าวเ้จ้า" จะถูกวางไว้เป็นกรอบแรกด้านบนด้านซ้ายครับ ซึ่งจริง ๆ ก็ไม่มีกฏหมายบังคับไว้นะครับ แต่ว่าเป็นธรรมเนียมปฏิบัติของหนังสือพิมพ์ไทยที่เริ่มมาสักประมาณ 20 - 25 ปีที่แล้วนี่เอง

ด้วยความที่หนังสือพิมพ์เค้าวัดพื้นที่เป็นตารางนิ้ว และ ไพก้า (6 ไพก้า = 1 นิ้ว) เพราะฉะนั้นแล้วก็จะมีการแ่งหนังสือพิมพ์ออกเป็นตารางนิ้วเพื่อความสะดวกในการจัดวาง อย่างของไทยรัฐที่เป็นหนังสือพิมพ์ขนาด boardsheet (ขนาดแปะข้างฝาตรงตามตัวเนี่ยล่ะครับ) ก็จะมีการแบ่งออกเป็นกริด หรือเป็นตารางช่ิอง ๆ และมีการเว้นช่องไฟเพื่อความสะดวกในการวางหน้าและวางคำพูดต่าง ๆ

สำหรับการคิดคำ จะเป็นหน้าที่หลักของบรรณาธิการหน้าหนึ่งและบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ที่จะมาเป็นผู้มีสิทธิขาดในการเลือกข่าวขึ้นมาว่าจะเอาข่าวอะไรขึ้นและคิดคำออกมาให้ลงตัวกับเนื้อที่ที่ได้มีการกันไว้ ดังจะเห็นว่าทำไมคำของทุกเล่่มมันลงพอดีในกรอบจัง เพราะว่าคำพูดเหล่านั้นถูกกรองและคิดสดหน้าแท่นสุดท้ายก่อนยิงลงเพลทเพื่อพิมพ์หนังสือพิมพ์ออกมา ยิ่งหนังสือพิมพ์ไทยรัฐออกวันละ 6 กรอบหรือ 6 ฉบับที่มีหน้าตาไม่เหมือนกัน ก็ต้องคิดคำพูดใหม่ และเพิ่มหรือเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาที่มีข่าวใหม่ ๆ เข้ามาครับ

---------------------------------------------------------------------

ชักจะเห็นว่ายาวแล้วครับสำหรับวันนี้ เพราะว่ามีคนบ่น ๆ เยอะเหมือนกันว่าหลายครั้งเขียนยาวเกินไป ^ ^" เพราะฉะนั้นจะขอตัดจบและต่อไปวันพรุ่งนี้แล้วกันนะครับ กับตอนต่อเนื่องว่า เขาคิดคำกันอย่างไร และหลักการในการคิดคำจริง ๆ และกฏเกณฑ์ที่ต้องใช้เป็นอย่างไรบ้าง

ถ้าชอบ อยากอ่าน อยากรู้ต่อก็บอกกันด้วยนะครับ เพราะจะได้ยกตัวอย่างไปถึงหนังสือพิมพ์ประเภทอื่น ๆ ทั้งหนังสือพิมพ์ธุรกิจและหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษเลย ^ ^ รวมถึงการพูดถึงสื่อประเภทอื่น ๆ ด้วย

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ของญี่ปุ่นจะเขียนจากบนลงล่าง พาดเป็นตัวสีเหลืองทางขวา เพราะเวลาวางขายเค้าจะม้วนวางตั้งน่ะค่ะ (มันจะมีที่เสียบ)มองอย่างนี้แล้วแต่ละประเทศก็คงจะเน้นต่างกันตามลักษณะที่วางขายนะคะ ^_^

#1 By Hayashi Kisara on 2009-06-25 07:06

โห 6ฉบับต่อวันเลยรึ ไทยรัฐ บก.เหนื่อยน่าดูconfused smile

#2 By berserkrabbit on 2009-06-25 08:41

ขอบคุณความรู้ใหม่ ไม่เคยรู้เรื่องหนังสือพิมพ์เลย มารดน้ำให้ค่ะconfused smile

#3 By คนนอกระบบ on 2009-06-25 09:25

วันนี้พาดหัว

อืม
แต่อ่านพาดหัวข่าวหลายที
ปี๊ดแตกตลอดล่ะ มันหงุดหงิด ไม่รู้ทำไม

#4 By kikuno on 2009-06-25 09:25

จริงๆ นะ หลายทีมากที่อ่านหนังสือพิมพ์เพราะพาดหัว
...
... แต่บางที พาดหัวไม่เห็นตรงกับเนื้อหา sad smile

#5 By gsawa on 2009-06-25 10:17

ขอบคุณครับ ผมก็พึ่งรู้เหมือนกันว่าเขามีวิธีพาดหัวกันแบบนี้นี่เอง

#6 By Kuroiketaro on 2009-06-25 18:36

โอ้ว งานโหดจริงๆ หนังสือพิมพ์

อยากอ่านค่า เขียนมาเยอะ จะตามมาอ่านทุกตอนเลยconfused smile

#7 By olive on 2009-06-25 19:18

หลักการคิดคำพาดหัวข่าวนี่น่าสนใจจังopen-mounthed smile

ติดตามตอนต่อไป!

#8 By toma on 2009-06-25 21:18

Favourites