I Think ....

โชติรส สุริยะวงศ์ หรือ เอมี่ เป็นดาราที่ก่อนหน้านี้ไม่มีใครรู้จักมากนัก แต่ทว่าเมื่อค่ำคืนของการประกาศผลรางวัลสุพรรณหงส์ในคืนวันที่ 9 กุมภาพันธ์ผ่านพ้นไป ทุกอย่างก็กลับเปลี่ยนไปเมื่อเธอสวมชุดที่วาบหวิวและค่อนข้างเปิดเผยสัดส่วนของเธอมากเกินไป จนทำให้กลายเป็นประเด็นทางสังคม หรือว่า Talk of the town ทั้งสื่อทุกสื่อที่ลงภาพของเธอ ไม่ว่าจะเป็นโทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ วิทยุ และต่างก็แย่งคิวเธอมาสัมภาษณ์ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในการเลือกแต่งตัว เพื่อตอบสนองต่อความกระหายใคร่รู้ของผู้คนในสังคมว่าจะมีปฏิกิริยาอย่างไร รวมถึงมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ที่ออกมาลงโทษเอมี่ในด้านการแต่งกายด้วยการบำเพ็ญประโยชน์ต่อสาธารณะ ซึ่งเป็นครั้งแรกๆของมหาวิทยาลัยที่มีการเคลื่อนไหวและมีปฏิกิริยาต่อนักศึกษาที่เป็นดาราหรือนักแสดงที่ตกเป็นข่าวจนเป็นรูปธรรมลักษณะนี้

แต่นี่ไม่ใช่เหตุการณ์ครั้งแรกที่เกิดขึ้นในไทย ถ้าเรายังจำได้ ในการประกาศรางวัลสุพรรณหงส์ในปี 2548 ก็เคยเกิดเหตุการณ์ลักษณะคล้ายๆกันกับดาราสาว ต้องรัก เมื่อในคืนวันนั้นขณะที่ช่างภาพได้เก็บภาพของเธอขณะอยู่บนพรมแดง ชุดราตรีของเธอก็หลุดร่วงลงมาและเปิดเผยให้เห็นหน้าอกของเธออย่างชัดเจน ซึ่งยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ทุกวันนี้ว่าในวันนั้นเธอตั้งใจหรือไม่ในการทำให้เกิดกระแสและทำให้ตัวเธอเป็นที่รู้จักของผู้คนในเวลาชั่วข้ามคืน ดังเช่นในกรณีของเอมี่ที่มีผู้คนตั้งข้อสงสัยเช่นเดียวกัน และสิ่งที่เป็นเครื่องชี้วัดได้เป็นอย่างดีถึงความดังข้ามคืนของเธอ นั่นก็คือการที่สื่อทั้งหมดให้ความสำคัญกับตัวเธอ ประเด็นและรูปของเธอถูกตีพิมพ์พาดหัวอยู่บนหน้าหนังสือพิมพ์ไทยทุกฉบับในเช้าวันรุ่งขึ้น และที่สำคัญกว่านั้นคือการที่เธอได้ลงภาพบนหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์ไทยรัฐรูปเดี่ยวและได้พื้นที่ที่มีขนาดใหญ่กว่าภาพถ่ายรูปรวมของพระเอก นางเอก ที่ได้รับรางวัลในค่ำคืนนั้นเสียอีก และหากมองในแง่ร้ายสักหน่อย แม้แต่มหาวิทยาลัยที่เธอสังกัดอยู่ก็อาจจะโหนกระแสในเหตุการณ์นี้กับเขาด้วย แน่นอนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมาแล้วทำให้ชาวบ้านร้านตลาดออกมาวิพากษ์วิจารณ์การแต่งตัวของเธอในค่ำคืนนั้นกันทั่วประเทศ และผลลัพธ์ที่ตามมานั่นก็คือ เธอดังแล้ว

สิ่งที่ต้องยอมรับกันในงานประกาศผลต่างๆในวงการบันเทิงไม่ว่าจะเป็นแขนงของโทรทัศน์หรือภาพยนตร์ก็คือการที่ผู้คนทั่วไปให้ความสนใจต่อชุดที่ผู้ร่วมงานจะใส่ออกมาในวันนั้น บางงานก็จะมีการกำหนด Concept หรือการให้แต่งตัวมาตามรูปแบบที่ทางผู้จัดงานให้โจทย์เอาไว้ เช่นการแต่งกายในชุดสีแดง การแต่งกายแบบย้อนยุคเป็นต้น เมื่อความสนใจของสื่อและประชาชนให้ความสำคัญในเรื่องราวเหล่านี้ แน่นอนว่าการแข่งขันด้านการแต่งกายก็จะเกิดขึ้นตามมาด้วยทั้งดาราหญิงและชาย หากเป็นดาราที่ดังอยู่แล้ว สื่อมวลชนก็ย่อมที่จะให้ความสนใจต่อการปรากฏตัวและภาพของการมาร่วมงานในวันนั้นก็ย่อมอยู่ในหน้าหนังสืออย่างสม่ำเสมออยู่แล้ว แต่ถ้าหากว่าเป็นดาราเกรดรองลงมา การได้ปรากฏโฉมอยู่ในหนังสือนั้นก็เป็นสิ่งที่ยากพอควร เพราะฉะนั้นแล้วการที่จะเรียกร้องความสนใจให้ถ่ายรูปของตนและนำเอาไปลงนั้นก็คือการแต่งกายที่หวือหวา โชว์สัดส่วนต่างๆอย่างจงใจ และสร้างแรงดึงดูดทางเพศ หรือที่ภาษาอังกฤษนั้นเรียกว่า Sex appeal เพื่อให้เกิดการล่อตาลอใจต่อสื่อและผู้ชมให้หันมาสนใจพวกเขาเหล่านั้นบ้างโดยใช้กลไกตามความสนใจของมนุษย์โดยทั่วไป

เมื่อมีทางลัดแห่งความโด่งดังปรากฏให้เห็นเป็นตัวอย่าง ก็ย่อมมีดาราบางส่วนที่ต้องการจะทำให้ตนเองเป็นที่รู้จักในเวลาข้ามคืนด้วยวิธีการเหล่านี้ โดยยอมแลกกับปฏิกิริยาของสังคมที่จะโจมตีพวกเขาอย่างหนัก ซึ่งเหตุผลที่พวกเขาและเธอต้องยอมแลกนั้น เพราะเนื่องจากเมื่อเธอเป็นที่รู้จักของสังคมแล้ว ย่อมเป็นการง่ายที่จะเรียกค่าตัวในการแสดงหรือการออกงานที่สูงขึ้น รวมถึงงานแสดงที่มากขึ้นด้วย ซึ่งไม่เฉพาะแค่การแต่งกายหวือหวาเพื่อไปร่วมงานเท่านั้น การถ่ายแบบหวือหวา ถ่ายแบบโชว์สัดส่วน ถ่ายชุดว่ายน้ำหรือกระทั่งการถ่ายภาพนู๊ดบนนิตยสารก็ล้วนแต่เป็นการโปรโมตตนเองเพื่อก้าวเข้าสู่ความมีชื่อเสียงในวงสังคม และที่ร้ายกว่านั้น ดาราบางคนที่โด่งดังในอดีตนั้น เมื่อกระแสความนิยมของตนเองหมดไปก็หันมาใช้วิธีการเหล่านี้เพื่อสร้างความนิยมและความโด่งดังกลับมาอีกครั้งด้วยเช่นเดียวกัน

การสร้างชื่อเสียงข้ามคืนในเมืองมายาโดยไม่เลือกวิธีการเช่นนี้เป็นผลร้ายต่อทั้งผู้บริโภคและสังคมเป็นอย่างยิ่ง และมีผลกระทบทำให้ผู้ที่มุ่งสร้างสรรค์ผลงานทางบันเทิงอย่างมีศิลปะโดยแท้จริงนั้นไม่มีใครเห็นค่าความสำคัญ จะเกิดอะไรขึ้นสำหรับผู้บริโภค เมื่อคนสร้างสรรค์ผลงานดีๆในวงการบันเทิงแต่กลับไม่ได้รับความสนใจ แต่การเอาเรื่อง Sex เป็นที่ตั้งในการวัดความนิยมนั้นกลับเป็นที่รู้จักเป็นอย่างมากในสังคมผ่านตัวสื่อที่เผยแพร่เอง ซึ่งดารา นักร้อง ถือว่าเป็นสื่อสื่อหนึ่งที่สามารถชี้นำพฤติกรรมในสังคมให้เคลื่อนที่ไปได้ หากสิ่งเลวร้ายถูกขับผ่านให้เป็นมาตรฐานทางสังคมทั้งที่เป็นเรื่องที่ผิดโดยที่คนทั่วไปไม่รู้สึกอะไรเลย ก็จะกลายเป็นเรื่องที่สุ่มเสี่ยงและน่ากังวลอย่างมากสำหรับอนาคตข้างหน้า แต่ในฐานะของนักสื่อสารมวลชนนั้นสามารถช่วยเรื่องเหล่านี้ให้แก่สังคมได้เพียงแค่การปรับวิธีการนำเสนอข่าวของตนเอง

ถ้าหากสื่อมวลชนทั้งหมดไม่ได้พุ่งเป้าให้ความสนใจต่อการแต่งกายของดาราในแต่ละชุดมากนัก โดยส่งเสริมและให้น้ำหนักกับผู้ที่แต่งกายเหมาะสมและเรียบร้อยกับงาน และตั้งใจเสนอผลงานของผู้ได้รับรางวัลทั้งหลายว่าเหตุใดจึงได้รับรางวัล รวมถึงการยกย่องและเชิดชูผลงานและหันมาให้ความสำคัญต่อสิ่งเหล่านี้แทนที่ดาราที่เรียกร้องความสนใจโดยใช้การแต่งกายเพื่อสร้างเรตติ้งของตนเอง การแต่งกายเหล่านี้เมื่อไม่ได้รับการยอมรับและให้ความสนใจจากสังคม ก็จะทำให้ดาราเหล่านั้นปรับเปลี่ยนพฤติกรรมและลดน้อยถอยลงไปตามธรรมชาติเอง

พอดีผมได้รับโจทย์ให้เขียนบทความถึงเรื่องของเอมี่ เลยหยิบเอาบทความที่เขียนถึงเรื่องนี้มาลงใน blog ครับ