I Think ....

พักเรื่องบ้านเมืองที่ตอนนี้ค่อนข้างสับสนมาพูดถึงเรื่องเพลงกันบ้างดีกว่าครับ เมื่อวานนี้ผมได้มีโอกาสฟังเพลง หัวใจที่หายไป ของฟอร์ด สบชัย ไกรยูรเสนอีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้ฟังมานานจาก FM One ท่ามกลางบรรยากาศรอบๆตัวที่ลมหนาวเริ่มพัดมาเข้าสู่กรุงที่หาได้ยากยิ่งสักทีครับ จริงๆเพลงนี้เป็นเพลงที่เพราะมาก แต่เป็นเพลงที่ไม่โดนโปรโมท เนื้อหาของเพลงก็ทำนองคู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกันนั่นล่ะครับ

ให้เราคอยตามหา ให้เราคอยมองหา ให้เราคอยฟังเสียงอีกหัวใจที่หายไป เมื่อใดที่ได้พบ ให้เอาสองมือไปกอดไว้ แล้วหัวใจที่หายไปก็จะคู่กัน

เพลงนี้ถ้าได้ฟังเคล้ากับบรรยากาศยามหนาวที่มีอยู่ตอนนี้จะเป็นสิ่งที่เข้ากันมากครับ จำได้ว่าเคยเขียนเรื่องการฟังเพลงไปแล้วครั้งนึง จะว่าไปเพลงแต่ละเพลงก็มีอุณหภูมิเฉพาะของตัวเองเหมือนกันนะครับ สมมุติตอนนี้ถ้าหยิบเพลงเหงาๆ เศร้าๆมา เวลาได้ฟังก็จะรู้สึกอินได้ง่ายกว่าเดิมจนเจ็บปวดทรมาน ลึกลงข้างในใจกันไปเลย เรียกว่าเมื่อเพลงลงตัว บรรยากาศลงตัวและถูกที่ถูกเวลา ทุกอย่างจะกลมกล่อมและสอดคล้องกันอย่างน่าประหลาด เราจะรู้สึกเข้าถึงเพลงและจับต้องได้ รู้สึกคล้อยตามไปกับทำนอง ทุกข์ สุขไปกับมันได้ เรียกได้ว่าสภาพแวดล้อม ประสบการณ์และการเข้าถึงเพลงมันจะมาพร้อมกันหมดครับ

แล้วแต่ละคนล่ะครับ มีเพลงโปรดอะไรที่เหมาะที่จะฟังท่ามกลางบรรยากาศหนาวๆในตอนนี้ ลองนึกถึงความรู้สึก ความประทับใจที่มีต่อเพลงนั้นๆแล้วบอกเล่ามากันได้ครับ