I Think ....

ผมชอบเดินเล่นตาม Supermarket และ Hypermarket ครับ ตอนเวลาว่างๆ จุดประสงค์หนึ่งก็คือ shopping หาของกินตามประสาชายโสด แต่อีกมุมหนึ่งก็จะได้ดูสินค้าใหม่ๆที่ออกสู่ท้องตลาดเพลินๆ ว่าเดี๋ยวนี้มีอะไรที่ออกมาแข่งกับใคร แล้วออกมาหน้าตาเป็นยังไงบ้าง เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมาก็เช่นกันครับ ผมเดินเล่นๆที่ Carrefour ก็ไปเห็นน้ำผลไม้ตรามาลีใน Design ล่าสุด แต่ไม่ใช่ตัวของกล่องนะครับ แต่กลับเป็นหลอดดูดที่ออกแบบมาใหม่ให้มีรูออก 4 ด้านเพื่อที่จะให้น้ำผลไม้กระจายทั่วถึงในปาก (ก็ว่าไปตามเขาเขียนไว้ข้างกล่องนะครับ) เป็นความน่ารักอย่างหนึ่งของการออกแบบผลิตภัณฑ์ในยุคนี้ที่แต่ละคน แต่ละบริษัทก็จะพยายามหาจุดแตกต่างเพื่อจะให้สินค้าของเขาเป็นที่จดจำได้ง่าย ซึ่งเป็นการใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ แต่ใกล้ตัวเราเป็นอย่างยิ่ง

ถ้าจะพูดถึงประเทศที่เป็นจ้าวไอเดียของการออกแบบผลิตภัณฑ์เพื่อการใช้งานก็คงหนีไม่พ้นญี่ปุ่นล่ะครับ จะมีอะไรที่เป็นลูกเล่นแล้วใช้งานได้จริงๆออกมาปีหนึ่งนับร้อยนับพันอย่าง ถ้าใครอยากเห็นอยากลองศึกษาก็ลองไปเปิดดูได้ครับตรงแถว Asia Book ที่จะมีหนังสือรวบรวมของประเภทนี้ไว้เยอะมากแล้วออกมาเรื่อยๆ ด้วย ผมนึกถึงคอลัมน์หนึ่งของ A day ได้ครับ มันจะมีโจทย์ต่างๆให้คนอ่านมาร่วมสนุกกัน ว่า ถ้า. แล้วจึงจะเกิดอะไรบ้าง การมองจุดเล็กๆแล้วมาคิดแตกแขนงเนี่ยล่ะครับ ที่เป็นตัวจุดประกาย ให้มีการสร้างสรรค์สิ่งต่างๆ ว่าของที่มีอยู่แล้ว จะสามารถทำให้ดีขึ้นอีกได้มั้ย หรือถ้ามันไม่มี ทำยังไงจะให้มันเกิดขึ้นมา ยกตัวอย่างเรื่องคลาสสิกก็คงจะเป็น ถ้ามนุษย์บินได้ และจนถึงทุกวันนี้เราก็มีเครื่องบินตัวเขื่องๆ ที่บรรทุกคนให้เดินทางข้ามฟากฟ้าได้เหยียบ 900 คนต่อเที่ยวเข้าไปแล้ว

แต่ยังไงก็ตาม ถ้าเราเริ่มหันมาใส่ใจกับรายละเอียดเล็กๆน้อยๆทางสังคม การเอื้ออาทร ช่วยเหลือ มีมิตรภาพให้แก่กันด้วย ก็คงจะดีไม่น้อยครับ ที่จะมีความน่ารักทางสังคมเกิดขึ้นมาอยู่เรื่อยๆได้ ;)