เราทุกคนคือ…… นักล่าฝัน

posted on 10 Nov 2005 02:02 by nora in General

ผมเองก็เป็นคนหนึ่งในไทยที่ได้มีโอกาสติดตาม Academy Fantasia ทั้งในครั้งที่ 1 และครั้งที่ 2 จุดประสงค์ของรายการนี้ก็ทุกคนก็คงจะทราบกันดีตาม Slogan ที่ออกอากาศกันอยู่ทุกวัน พวกเขาทั้ง 12 คนนี้มีความฝัน ฝันที่อยากเป็นศิลปิน และได้มีโอกาสติดตามตั้งแต่ในการเริ่มต้นการคัดเลือก จนกระทั่งถึงจบการแข่งขัน จากจำนวนร่วมหลายพันมากระทั่งเหลือ 12 ได้เห็นทั้ง 2 ด้านถึงความสมใจและพลาดหวังในการคัดเลือกครั้งนี้ ยังจำได้ดีครับถึงบรรยากาศแต่ละคนว่าเป็นอย่างไรบ้างทั้งหน้าและหลังเวที แต่อย่างน้อยที่สุดจากครั้งนี้ สิ่งหนึ่งที่ทุกคนได้ทำขึ้นมา นั่นคือการเลือกที่จะเดินตามเส้นทางแห่งความฝันนั่นเองครับ

ในชีวิตนี้ เราอาจจะมีจุดหมายของความฝันในแต่ละคนที่แตกต่าง เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาและช่วงอายุ แต่บางครั้ง บางคราว และบางคน หลักหมายของตัวเองนั้นมีรากฐานที่แน่นหนา และพยายามที่จะไปให้ถึงฝั่งฝันไม่ว่าจะด้วยวิธีการใดก็ตามตามสาขาอาชีพที่ตนเองสนใจ แม้ว่าเส้นทางเดินในอนาคตข้างหน้าที่ตั้งใจจะก้าวไป อาจจะไม่มีใครเคยแผ้วถาง อาจจะเป็นเส้นทางที่คนไม่เคยบุกเบิก และคิดจะบุกเบิกเสียด้วยซ้ำ

ผมมีความเชื่ออย่างหนึ่งครับว่า ทุกคนมีความฝันและความตั้งใจที่เกิดขึ้นอยู่ ไม่ว่าจะลึมเลือนไปหรือเก็บไว้ในส่วนลึกแค่ไหนก็ตามอย่างน้อย 1 สิ่งในชีวิต สำหรับผม ผมเชื่อเรื่องเกี่ยวกับเส้นโชคชะตาของคนเราครับ ที่คนข้างบนจะลากเส้นมาเพื่อเชื่อมโยงและเจอกัน แต่ในขณะเดียวกัน ผมก็เชื่อในเรื่องของการเลือกเส้นทางเดินให้กับตัวเองด้วย จุดสำคัญที่สุดอยู่ตรงนี้ครับ เหมือนกับท่อนหนึ่งของเพลงที่บอกว่า อาจจะล้ม จะมีน้ำตา ก็จะลุกขึ้นมาด้วยตัวฉันเอง ฉันมั่นใจกับทางที่เลือกเดิน การที่ได้มีโอกาสมาเจอกัน อย่างน้อยที่สุดก็ถือว่าเราได้เลือกสับรางแห่งชะตาไว้ได้ด้วยมือของตนเอง ส่วนระหว่างทางที่เดินก็คงต้องบอก ตั้งและตอบคำถามให้กับตัวเองว่า ในเมื่อเราเจอกันแล้วจะทำอย่างไรให้เราใช้เวลาที่เส้นขีดมาเจอกันให้ดีที่สุด เพื่อที่เราจะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจในภายหลังว่า เราได้ทำสิ่งต่างๆยังไม่เต็มที่ ซึ่งถ้าเรามั่นใจแล้ว ที่เหลือก็คือ Let it be

ทุกอย่างเกิดขึ้นที่แรงใจและไฟฝันครับ จุดสำคัญที่สุดนั้นมิได้อยู่ที่ความสำเร็จหรือล้มเหลว แต่อยู่ที่การได้ลงมือทำและก้าวไปตามฝัน เมื่อเรามีความเป็นนักล่าฝันอยู่ในตัวเอง เมื่อนั้นเราจะมีพลังในการสร้างสรรค์งานที่ไม่มีใครจะไปถึงมาก่อน จงก้าวไป หากเหนื่อยนักก็พักเสียบ้างแต่มิใช่การละทิ้ง จากชีวิตของบุคคลต่างๆที่ผ่านมาในทุกยุคทุกสมัยของประวัติศาสตร์โลก ล้วนแล้วแต่เจออุปสรรคที่แตกต่างกันทั้งสิ้น แต่พวกเขาเหล่านั้นมีสิ่งที่เหมือนกันอยู่สิ่งนึง คือ ความมั่นใจที่จะฝ่าอุปสรรคไปจนได้พบกับจุดมุ่งหมายที่ตนเองต้องการ หากไร้ซึ่งความเพียรพยายาม ปัจจุบันหลายๆสิ่งอาจจะไม่ได้เห็นและไม่ได้เป็นอย่างทุกวันนี้ อาจจะไม่มีไฟฟ้าใช้ อาจจะไม่ได้มีการเดินทางที่สะดวกสบาย หรือสิ่งอื่นๆ อีกมาก เช่นการที่เราสามารถเจอกันอย่างรวดเร็วบนโลกของ Internet ก็เป็นได้

ขณะนี้ทั้ง 12 คนต่างก็ได้มีโอกาสเริ่มต้นในเส้นทางสายใหม่ แม้ว่าหนทางข้างหน้าจะพบกับอุปสรรคหรือขวากหนามใดๆก็ตาม แต่นี่คือสิ่งที่พวกเขาและเธอได้เลือกเดินและลงมือทำขึ้นมาเรียบร้อยแล้ว ซึ่งไม่มีวันไหนที่จะหันหลังกลับ ดั่งความหมายเพลงประจำที่ได้ขับขานกันอยู่ทุกวันเสาร์ แม้ว่าจังหวะเพลงจากจุดเริ่มต้นจะจบแล้ว แต่จังหวะแห่งชีวิตก็ยังดำเนินต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ตราบใดที่ยังมีลมหายใจกันอยู่

แล้วคุณล่ะครับ พร้อมที่จะก้าวไปข้างหน้าเพื่อล่าฝันกันต่อหรือยัง :D

ขอเอามา Rerun ใน Blog ตัวเองสักหน่อยนะครับ สำหรับบทความชิ้นนี้ที่ผมเคย Post หลังจากที่ AF2 จบไปหมาดๆ เมื่อเดือนที่แล้วใน Web FanClubจนถึงวันนี้แต่ละคนต่างก็ได้งานที่แตกต่างกันไป และหลายๆงานที่ต้องทำร่วมกัน สำหรับ AF2 ผมเชียร์ พัด - พัดชาV6 ครับ ถามว่าทำไมถึงชอบ ถ้าให้สรุปคงต้องตอบเพราะว่าความทำอะไรให้สุดๆของเธอเนี่ยล่ะครับ ตั้งแต่สัปดาห์ที่ 2 ที่ได้มีโอกาสไปดูที่ Moon Star แถวๆบ้านผม หลังจากนั้นก็ตามมาเรื่อยๆ จนถึงสัปดาห์ที่ 5 ที่ผมจะเลือกเชียร์ใครสักคนอย่างเต็มตัว และหลังจากมา Track ข้อมูลผนวกกับสัปดาห์ที่ 7 ที่เป็นสัปดาห์เพลงนานาชาติ ก็ตามย้อนไปอ่านข้อมูลเกี่ยวกับการ cosplay ก็ตลกๆ ดีเหมือนกันครับกับช่วงเวลาที่คาบเกี่ยว ซึ่งผมลองคำนวณคร่าวๆ ว่าพัดน่าจะเลิกไปในปี 2002 ในขณะที่ผมเริ่มเข้ามาข้องเกี่ยวในแวดวงการ์ตูนในช่วงปลายปี 2002 พอดี ยังไงคนที่อ่านอยู่ลองเข้าไปเยี่ยมเยือนได้ครับที่ http://www.patcha.netแต่จนถึงทุกวันนี้ก็ยังไม่ได้เจอกันจังๆเลย นอกจากเจอกันผ่านหน้าจอโทรทัศน์ บน Chatroom และผ่านคอนเสิร์ตเร่ขายฝันเมื่อวันเสาร์ (5/11/2005) ที่ผ่านมา แต่ยังไงก็คงต้องหาเวลาสักช่วงล่ะครับเพื่อที่จะได้เจอกัน ;)

2 Comments